آخرین پلیمر پلی اتیلن که در تحقیق ما مورد استفاده قرار می گیرد، پلی پروپیلن (PP) است که در میان پلیمرهای مصرف شده در سطح جهانی قرار دارد و یک پلیمر نیمه بلوری گرمانرم غیر قطبی است. این یک ماده غیر خطرناک و غیر سمی است، به همین دلیل است که به طور گسترده در صنعت پلاستیک استفاده می شود.
PP مقاومت به قلیایی و اسیدها، ایزوگام و پردازش الکتریکی، مقاومت خستگی خمشی را بالا می برد و ثبات شیمیایی آن نیز عالی است. بر خلاف PP، خواص مکانیکی آن کم است؛ با این حال، خواص مکانیکی آن را می توان با تقویت با پرکننده بهبود یافته است.
Sombatsompop و Chaiwattanpipat تفاوت بین قالب گیری تزریق پلی پروپیلن خالص و پلی پروپیلن با محتوای مختلف از الیاف شیشه مورد بررسی قرار گرفت. آنها دریافتند که درجه حرارت ذوب تحت تأثیر حضور الیاف شیشه ای به علت گرمایش برشی بین پلیمر-پلیمر و فیبرهای پلیمری-شیشه ای در جریان جریان ذوب است.
افزایش درجه حرارت ذوب در جریان جریان به نظر می رسد با تقویت فیبر شیشه ای به علت گرمایش برشی در مقایسه با PP خالص بیشتر است. Köpplmayr و همکاران. با توجه به جهت گیری فیبر و توزیع طولی و خصوصیات رئولوژیکی تقویت شده با فیبر شیشه ای، مورد بررسی قرار گرفت.
آنها سه نوع مخلوط را تولید کردند: ترکیبات با فیبرهای 100٪ کوتاه، 20٪ طولانی و 80٪ فیبرهای کوتاه و 70٪ طول و 30٪ فیبرهای کوتاه،٪ wt٪ از فیبرهای شیشه در هر سه ترکیب 24 wt٪ بود. نتایج مطالعه های آنها نشان داد که رفتارهای مختلف رئولوژیکی بستگی به محتوای فیبر و جهت گیری آن، و همچنین نسبت طول و ضخامت ویسکوزیته برشی و غیره دارد.