کاربردهای اصلی پراکسیدها در صنعت لاستیک

کاربردهای اصلی پراکسیدها در صنعت لاستیک شامل ترویج فرآیند ولکان سازی لاستیک ، بهبود خواص فیزیکی و شیمیایی لاستیک و استفاده از آنها در انواع خاص لاستیک است. ‌

فرآیند vulcanization:

عوامل ولکانیزاسیون پراکسید نوعی ترکیب آلی حاوی اوراق بهادار OO است که عمدتاً برای ترویج فرآیند ولکان سازی لاستیک استفاده می شود. هنگام گرم شدن ، پراکسیدها برای تولید رادیکال های آزاد تجزیه می شوند ، که با مولکول های لاستیکی واکنش نشان می دهند تا ساختارهای متقاطع تشکیل دهند ، در نتیجه لاستیک را با خاصیت فیزیکی و شیمیایی خاص وقف می کنند

بهبود خصوصیات فیزیکی و شیمیایی:

عوامل vulcanizing پراکسید می توانند خصوصیات فیزیکی و شیمیایی لاستیک را به میزان قابل توجهی بهبود بخشند. لاستیکی با پراکسیدها دارای یک شبکه متقاطع با انرژی پیوند بالا و پایداری شیمیایی است و مقاومت بسیار خوبی در برابر پیری اکسیداتیو حرارتی ، تغییر شکل دائمی فشرده سازی کم ، کشش برجسته و پایداری رنگ دارد.

علاوه بر این ، لاستیک ولکانیزه پراکسید آلاینده است و یخبندان را اسپری نمی کند.

کاربرد در انواع خاصی از لاستیک:

عوامل Vulcanizing پراکسید طیف گسترده ای از برنامه ها در انواع مختلف لاستیکی دارند:

1) لاستیک اشباع نشده: مانند لاستیک طبیعی (NR) ، لاستیک بوتادین (BR) ، لاستیک نیتریل (NBR) ، لاستیک ایزوپرن (IR) ، لاستیک استایرن بوتادین (SBR) و غیره

2) لاستیک اشباع شده: مانند لاستیک اتیلن پروپیلن (EPM) و اتیلن پروپیلن دیین مونومر (EPDM) ، EPDM را می توان با پراکسید یا گوگرد Vulcanized کرد

3) Vulcanization لاستیک زنجیره ای متفرقه ، مانند لاستیک پلی اورتان (PUR)

انواع مشترک و خصوصیات آنها:

در صنعت محصولات لاستیکی ، عمدتا دو نوع عوامل قابل استفاده در پراکسید پراکسید وجود دارد:

1) پراکسیدهای حاوی گروههای کربوکسیل ، مانند بنزوئیل پراکسید (BPO) ، حساسیت کمی نسبت به اسیدها و دمای تجزیه پایین دارند

2) پراکسیدهای بدون گروه کربوکسیل ، مانند دییزوپروپیل بنزن پراکسید (DCP) ، نسبت به اسیدها بسیار حساس هستند و دمای تجزیه بالایی دارند.

مشکلات و راه حل ها در برنامه های عملی:

برخی از معایب عوامل ولکانیزاسیون پراکسید در کاربردهای عملی ، از جمله سرعت آهسته ولکان سازی در دماهای پایین ، خصوصیات فیزیکی و مکانیکی کم وجود دارد ، بیشتر پراکسیدها دارای بوی ناخوشایندی هستند و ممکن است با سایر عوامل پیچیده واکنش نشان دهند.

به منظور تعادل مقاومت در برابر گرما و خصوصیات فیزیکی و مکانیکی ، گاهی اوقات پراکسیدها در ترکیب با گوگرد استفاده می شوند

علاوه بر این ، انتخاب مواد افزودنی مناسب مانند ایزوسیانات تریلیل (TAIC) و فسفات تریلیل (TPA) می تواند راندمان اتصال متقابل را بهبود بخشد ، اکسید روی باعث افزایش مقاومت در برابر پیری می شود و روغن پارافین به عنوان یک سیستم نرم کننده و پلاستیک می تواند باعث ایجاد تداخل با واکنش های متقابل پراکسید شود.