استفاده از روش های عامل بازدارنده شعله عمدتا شامل روش پیش برداشت سطح و روش افزودن مستقیم می باشد، سابق با سطوح پرکننده پوشش دهنده مواد مخلوط، که رزین و پرکننده premixed است رقیق می شود، متصل به عامل متصل کنسانتره.
(1) قبل از درمان سطح
عامل بازدارنده شعله در غلظت 0.5 ~ 1٪ محلول رقیق، هنگامی که در سطح چسب تمیز پوشانده شده با یک لایه نازک از چسب پس از خشک شدن استفاده می شود. حلالها برای آب و الکل استفاده می شود (methoxy سیلان انتخاب متانول، اتوکسی سیلان انتخاب اتانول)، مخلوط آب و یا الکل، و بدون آب حاوی یون فلورین و اتانول ارزان و غیر سمی، توصیه می شود. علاوه بر محلول هیدروکسی سیلان آمونیاک، توسط محلول دیگری از مخلوط کننده عامل افتابگردان به کاتالیزور هیدرولیز اسید استیک اضافه شده و pH آن به 5/5 تا 5/5 می رسد. آلکیل و زنجیره زنجیره طولانی به دلیل ثبات ضعیف آنها برای محلول آب مناسب نیستند. هیدرولیز chlorosilane و ethoxy سیلان با واکنش تراکمی شدید همراه است و مناسب نیست در محلول آب یا محلول الکل آب استفاده شود. عامل بازدارنده شعله پایین محلول در آب می تواند به 0.1٪ -0.2٪ (درصد جرم) عامل غیر فعال سطح فعال و سپس اضافه کردن آب به امولسیون آب بپیوندد.
عامل بازدارنده شعله در محلول، برای عامل ماده ی بازدارنده ی شعله ی مفید بر روی سطح مواد، پراکندگی، محلول مخلوط محلول آب و الکل است، محلول معمولا سیالان (20٪)، الکل (72٪)، آب (8٪)، الکل معمولا اتانول (به ethoxy سیلان) متانول (methoxy سیلان) و ایزوپروپانول (به راحتی در اتانول، متانول سیلان محلول نمی باشد) با سرعت هیدرولیز سیانان به مقدار PH مربوط است، slowest neutral، اسید، قلیایی سریعتر، بنابراین به طور کلی نیاز به تنظیم PH مقدار راه حل، علاوه بر آمین سیلان، سیلان دیگر را می توان با مقدار کمی اسید استیک برای تنظیم PH به 4-5 اضافه شده است. آمینو سیلان قلیایی است و نیازی به تنظیم آن نیست. از آنجا که هیدرولیز سیلان، فروشگاه طولانی نمی تواند، در حال حاضر بهتر از آن استفاده می شود، در یک ساعت بهتر از آن استفاده می شود.
(2) به طور مستقیم روش ها را اضافه کنید
عامل بازدارنده شعله به طور مستقیم به ترکیب چسب برای مقدار رزین ماتریکس برای مقدار به طور کلی 1 ~ 5٪ اضافه شده است. بسته به انتشار مولکول ها، مولکول های عامل اتصال به اتصال رابط برای اتصال متصل می شوند. برای چسبهایی که باید درمان شوند، لازم است تا قبل از درمان باقی بمانند تا عامل جفت بتواند فرآیند مهاجرت را تکمیل کند تا بتواند اثر بهتر را به دست آورد. در عمل، کوپلرها اغلب لايه رسوبي روي سطح را تشکيل مي دهند، اما آنچه واقعا مهم است، لايه مولکولي است، به طوری که دوز اتصالات نباید بیش از حد باشد.