شناخته شده است که میزان هیدرولیز سیلیان عامل اتصال سی سی سی از انرژی گروهی است و فعالیت واکنش سیلیان عامل اتصال با پلیمرهای ارگانیک cy از گروه عملکردی کربن است. بنابراین، برای بستر های مختلف و یا پردازش اشیاء، مهم است که عامل اتصال سیلان را انتخاب کنید. روش انتخاب به طور عمده توسط آزمایشات انتخاب شده و باید بر اساس تجربه یا قانون موجود انجام شود.
به عنوان مثال، به طور کلی، پلی استرهای غیر اشباع اکثرا SYELANE عامل اتصال SYNAN شامل CH2 = CMeCOO، Vi و CH2-CHOCH2O-. اکثر رزین های اپوکسی حاوی ترکیبات Ch2-chchch2o و h2n-سیلان هستند. اکثر رزین های فنلی حاوی ترکیبات H2N و h2nconh-silane هستند. پلیولفین بیشتر وینیل سیلان است. سولفور - لاستیک جوش خورده زرد بیشتر آلکیل سیلان است. با توجه به تأثیر یک سری عوامل مانند خیس شدن، انرژی سطح، لایه رابط و جذب قطبی، اثر اسید و قلیایی، شبکه متقابل و واکنش پیوند کووالانسی، چسبندگی بین مواد ناهمگن تحت تاثیر قرار می گیرد. بنابراین، انتخاب پیش آزمون تنها گاهی به اندازه کافی دقیق نیست، و ترکیب مواد و حساسیت آن به عامل اتصال سیلان باید جامع در نظر گرفته شود.
به منظور بهبود پایداری هیدرولیز و کاهش هزینه های اصلاح، می توان با Trialkylsilane مخلوط سیلان ترکیب کرد. برای مواد نسوز، عامل اتصال سیلان همچنین می تواند به عنوان یک پلیمر متقابل استفاده شود.
عامل اتصال سیلان، هنگامی که به عنوان یک ویسکوزیته کننده استفاده می شود، عمدتا پیوند شیمیایی و پیوند های هیدروژن با پلیمر را تولید می کند. اثرات رطوبت و سطح انرژی؛ این می تواند بلورینگی، واکنش پایه اسیدی و تشکیل شبکه پلیمری متقابل را بهبود بخشد.
افزایش جذب عمدتا شامل سه سیستم است: (1) مواد معدنی به مواد آلی؛ (2) مواد معدنی به مواد معدنی؛ (3) مواد آلی به مواد آلی. برای نوع اول چسبندگی، معمولا لازم است که مواد معدنی به پلیمر اضافه شود، بنابراین فعالیت واکنشی Y و گروه های عملکردی موجود در عامل اتصال سیلان باید اولویت بندی شود. دو مورد دوم چسبندگی بین مواد مشابه هستند، بنابراین پلیمر آنتی هیدروفیلی خود و سیلن کوپلینگ عامل سیلان کوپلینگ عامل انتخاب شده است زمانی که مواد غیر آلی نیاز به چسبندگی دارند.